سلام بر دوستان خودم. راستش می خواستم مطلبی در مورد ترحم بنویسم. معنی ترحم یعنی چی؟ و چرا و در کجا باید از آن استفاده کرد. ترحم از رحم کردن مییاد. ولی چرا باید ترحم کنیم و چرا باید حس ترحم دیگران را نسبت به خودمان برانگیزیم. انسان خوب و بلندطبع کسی است که حتی در اوج نیاز. ترحم از کسی حتی از نزدیکترین دوستانش طلب نکنه. چه به دروغ یا راست. مظلوم نمایی یا هر چیز دیگر. انسان واقعی کسی است که حتی اگر کسی به او ترحم کرد باید آنچنان تو دهنی بهش بزنه که بدونه تو نیاز به ترحم نداری بلکه نیاز به دوستی و رفاقت بدون دوز و کلک داری. چرا به خودمون اجازه میدیم شخصیت دیگران را زیر سئوال ببریم تا چند نفر آخیه آخیه برامون بکنند و روح ضعیفمان را ارضاء کنند. باید با واقعیتها هرچند تلخ روبرو شد اگر قدرت مبارزه داری مبارزه کن اگر نداری راه منطقی و درست دیگری را پیدا کن. با مشورت با صحبت و از تجربه دیگران استفاده کردن. به عقیده من آدم بمیره بهتره دیگران بهش ترحم کنند.
حتی هیچ آرزویی
بی هیچ حسرتی
وقتی میعادی نباشد
رفتن چرا؟
احوال پرسی
دلم برای همه شما تنگ شده برای محسن عزیزم/. استاد گنجی. آدمک - خانم خسروی - خانم علیخانی. حسین آقا - زهرا خوشگله. و پگاه عزیزم که تا به حال سعادت دیدارش رو نداشتم ولی مطمئنم خیلی زود . دیر نیست یک شخصیت جهانی بشه. دوسستون دارم و براتون آرزوی موفقیت دارم
يك شعر نوشتم خواستم شما هم بخوونيد.
چون چنار پيرخسته
ز جور زمان خميدهام
چون فروغ آخرين دقايق خورشيد
سرد و غمين و شكستهام
غمين و پي بناهم
تكيه بر بادم ، چون حبابي روي آبم
رفته از يادم ، خسته از ايام تلخم. 
جدي جدي خيلي خستهام و خيلي غمگين از ايام تلخ
يك شعر ديگه
هيچگاه براي رستن از زندان دير نيست
هيچگاه براي فرار از جهنم دير نيست
هيچگاه براي رفتن به شهر اميد دير نيست
آيا تو مرا با خود به شهر اميد ميبري
تا من در آن شهر تولدي تازه يابم
و من آنگاه با تو...
بي ياوري را به اولين جوي بيخيالي خواهم سپرد
